آقای رئیس،
ما از گزارشگر ویژه به خاطر تهیهی گزارش جامع در مورد نقض سیستماتیک حقوق زنان از سوی طالبان، به ویژه حقوق دسترسی به خدمات صحی، قدردانی میکنیم.
طالبان در این اواخر «اصولنامهی جزایی محاکم» را تصویب کردهاند که سرکوب و تبعیض در افغانستان را بیشتر از پیش، تعمیق میکند. این قانون جدید مسلمانان را منحصرا پیروان فقه حنفی تعریف کرده و گروههای دینی و مذهبی دیگر، از جمله شیعیان، را بدعتگذار و شناخته است. این قانون برای ساکت کردن اعتراض و مخالفت، مجازاتهای شدید تجویز کرده و تنها «ضربوشتم شدید» را به عنوان خشونت خانگی علیه زنان به رسمیت شناخته است؛ امری که قربانیان اشکال دیگر بدرفتاری را از هر گونه حمایت و مسیری برای دسترسی به عدالت، محروم میکند.
ما از کشورهای عضو سازمان ملل متحد درخواست میکنیم که به صدای زنان و دختران افغانستان گوش فرادهند، صداهای آنها را در کانون توجه قرار دهند و برای حمایت از حقوق آنها و پیگیری پاسخگویی برای آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت، اقدامهای بیشتر انجام دهند.
سازوکار جدیدی که این شورا در ماه اکتوبر سال گذشته تأسیس کرد، ابزار کلیدی در راستای پاسخگو قرار دادن مرتکبین نقضهای جدی حقوق بشر خواهد بود. کشورهای عضو و رهبری سازمان ملل متحد میباید این سازوکار را فورا عملیاتی کنند و اطمینان بدهند که این سازوکار، منابع لازم را برای انجام مأموریت خود در اختیار دارد.
علاوه بر آن، کشورها باید اپارتاید جنسیتی را به عنوان جرم علیه بشریت به رسمیت بشناسند، از تلاشهای دیوان کیفری بینالمللی برای محاکمهی عاملان آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت و سایر جرایم جدی بینالمللی در افغانستان، پیشتیبانی کنند، از ابتکار پاسخگو کردن طالبان در دیوان بینالمللی عدالت به خاطر نقض کنوانسیون سیدا، حمایت کنند و در چارچوب صلاحیت قضایی بینالمللی، قضیههای جزایی را پیگیری نمایند.
با تشکر.
