European Union flags fly in front of the European Commission headquarters in Brussels. © Reuters 2012

(Βρυξέλλες) – Δεδομένης της επιδείνωσης της κρίσης στη Συρία και της έλευσης του χειμώνα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της οφείλουν να πράξουν περισσότερα για να συνδράμουν τους χιλιάδες συρίους αιτούντες άσυλο που προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη, δήλωσε σήμερα η Human Rights Watch.

Μεταξύ Μαρτίου του 2011 και Σεπτεμβρίου του 2012, 21.000 Σύριοι υπέβαλαν αίτημα ασύλου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενώ σε ορισμένες χώρες της ΕΕ παρέχεται ασφάλεια σε Συρίους, σε άλλες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, οι Σύριοι αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο κράτησης, σημαντικές δυσκολίες στην προσπάθειά τους να τύχουν προστασίας, ακόμη και το ενδεχόμενο αναγκαστικού επαναπατρισμού, δήλωσε η Human Rights Watch.

«Οι Σύριοι που ζητούν άσυλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση έρχονται αντιμέτωποι με ένα είδος λοταρίας που κληρώνει διαφορετικό βαθμό προστασίας ανάλογα με τη χώρα στην οποία φτάνουν», δήλωσε η Judith Sunderland, ερευνήτρια για τη Δυτική Ευρώπη στη Human Rights Watch. «Η ΕΕ οφείλει να διασφαλίσει ότι σύριοι πρόσφυγες και άλλα άτομα που χρήζουν προστασίας θα μπορούν να βρουν ασφαλές καταφύγιο σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως ακριβώς βρίσκουν σε χώρες που συνορεύουν με τη Συρία».

Στις 17 Δεκεμβρίου 2012, 11 σύριοι νεαρής ηλικίας οι οποίοι είχαν πεταχτεί στη θάλασσα από δουλεμπόρους κοντά στην Κρήτη, κατόρθωσαν να φτάσουν κολυμπώντας στη στεριά. Από τον Σεπτέμβριο έως σήμερα, τουλάχιστον 82 άτομα, μεταξύ των οποίων και Σύριοι, βρήκαν τον θάνατο σε δύο ναυάγια που σημειώθηκαν στα ανοικτά των ακτών της Τουρκίας στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ελλάδα.

Για να μειωθεί ο κίνδυνος επανάληψης ανάλογων τραγωδιών, να διασφαλιστεί η παροχή προστασίας σε όσους την έχουν ανάγκη και να αμβλυνθεί η επιβάρυνση που υφίστανται γειτονικές χώρες οι οποίες φιλοξενούν περισσότερο από μισό εκατομμύριο Συρίων, τα κράτη μέλη της ΕΕ οφείλουν να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα προκειμένου να διευκολύνουν την πρόσβαση στο Ευρωπαϊκό έδαφος, δήλωσε η Human Rights Watch, προχωρώντας μεταξύ άλλων σε απλούστευση των δύσκαμπτων διαδικασιών έκδοσης θεωρήσεων και σε χορήγηση θεωρήσεων για ανθρωπιστικούς λόγους.

Η ΕΕ δεν έχει καταλήξει σε κοινή προσέγγιση σε ό,τι αφορά τους Συρίους που εγκαταλείπουν τις περιοχές των συγκρούσεων, και η έρευνα της Human Rights Watch καταδεικνύει ανομοιογένειες στον τρόπο χειρισμού μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Η Γερμανία και η Σουηδία, στις οποίες έχουν υποβληθεί τα περισσότερα αιτήματα ασύλου από Συρίους, χορηγούν αυτομάτως σε αυτούς κάποια μορφή προστασίας. Εντούτοις στην Ελλάδα, όπου περίπου 10.000 Σύριοι είναι γνωστό ότι έχουν εισέλθει στη χώρα από το 2011, μόνο σε έξι έχει χορηγηθεί κάποια μορφή προστασίας.

Σε χώρες, όπως το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Κύπρος και η Ελλάδα, οι σύριοι μετανάστες τίθενται υπό κράτηση η οποία μπορεί να διαρκέσει από λίγες ημέρες έως αρκετούς μήνες. Τα περισσότερα κράτη της ΕΕ έχουν αναστείλει τις απελάσεις Συρίων, με εξαίρεση την Ελλάδα που έχει απελάσει Συρίους και το Ηνωμένο Βασίλειο που το έχει επιχειρήσει. Επαναπροωθήσεις Συρίων επίσης εκτελούνται μεταξύ των χωρών της ΕΕ βάσει του κανονισμού «Δουβλίνο ΙΙ», ο οποίος επιτρέπει στις χώρες της ΕΕ να επαναπροωθούν αιτούντες άσυλο στην πρώτη χώρα εισόδου τους στην ΕΕ, γεγονός το οποίο θα μπορούσε να επιβραδύνει την πρόσβασή τους σε καθεστώς προστασίας.

«Πρώτον, πρέπει να δώσουν [η ΕΕ] ένα τέλος σε όσα συμβαίνουν στη Συρία και, δεύτερον, πρέπει να κοιτάξουν εμάς στην Ελλάδα, γιατί υποφέρουμε», δήλωσε στη Human Rights Watch ο Amine S., ένας 23χρονος Σύριος, αποστάτης του συριακού στρατού. Έχοντας διασχίσει τον ποταμό Έβρο στα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας τον Νοέμβριο του 2011, ο Amine S. συνελήφθη από έλληνες συνοριοφύλακες που τον έθεσαν υπό 40ήμερη κράτηση. Οι ελληνικές αρχές παρεμπόδισαν την πρόσβασή του στις διαδικασίες χορήγησης ασύλου, με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να είναι χωρίς έγγραφα και σε καθεστώς αβεβαιότητας.

Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ οφείλουν να τηρούν τις δεσμευτικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και να διασφαλίζουν εναρμόνιση των διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένων όσων αφορούν την υποβολή αιτημάτων ασύλου. Οφείλουν να εφαρμόζουν κοινά πρότυπα για την αναγνώριση όσων δικαιούνται προστασίας, καθώς και επικουρικής προστασίας λόγω αδιάκριτης ασκήσεως βίας στο πλαίσιο των ένοπλων συγκρούσεων στη Συρία. Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ οφείλουν επίσης να τηρούν τις δεσμευτικές οδηγίες της ΕΕ που θεσπίζουν κοινές απαιτήσεις για την υποδοχή και να τερματίσουν, μεταξύ άλλων, τη συστηματική κράτηση αιτούντων άσυλο από τη Συρία.

Δεδομένου του αυξανόμενου αριθμού Συρίων που ζητούν προστασία στην ΕΕ, τα κράτη μέλη της ΕΕ οφείλουν να εξετάσουν το ενδεχόμενο επίκλησης ενός πανευρωπαϊκού καθεστώτος προσωρινής προστασίας, παρόμοιου με την προσέγγιση που ήδη ακολουθείται από χώρες που γειτνιάζουν με τη Συρία, δήλωσε η Human Rights Watch.

Εάν η ΕΕ επικαλεστεί την οδηγία για την προσωρινή προστασία στην περίπτωση της Συρίας, θα χορηγείται σε όλους τους Συρίους άδεια παραμονής καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου προστασίας, επιτρέποντάς τους να εργάζονται, να έχουν πρόσβαση σε κατάλυμα και σε ιατρική περίθαλψη. Ο εν λόγω μηχανισμός θα ενθάρρυνε επίσης τα κράτη μέλη της ΕΕ να προχωρούν στην επανεγκατάσταση δικαιούχων από άλλα κράτη μέλη, όπου οι δυνατότητες υποδοχής δεν επαρκούν.

Τα κράτη μέλη οφείλουν, στο μεταξύ, να αναστείλουν κάθε αναγκαστική επιστροφή Συρίων σε χώρες που γειτνιάζουν με τη Συρία, δεδομένων των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι εν λόγω χώρες εξαιτίας των χιλιάδων εκτοπισθέντων Συρίων που έχουν καταφύγει σε αυτές, δήλωσε η Human Rights Watch.

Οι περισσότεροι Σύριοι που έχουν εγκαταλείψει τις περιοχές των συγκρούσεων παραμένουν στην περιοχή, με μισό εκατομμύριο εκτοπισθέντων να ζουν σε καταυλισμούς και άλλες εγκαταστάσεις στην Τουρκία, την Ιορδανία, τον Λίβανο, το Ιράκ και τη Βόρεια Αφρική. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της έχουν διαθέσει περισσότερα από 400 εκατομμύρια ευρώ σε ανθρωπιστική βοήθεια. Στις 20 Δεκεμβρίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε τη χορήγηση νέας δέσμης βοήθειας, ύψους 21 εκατ. ευρώ, για τους Συρίους στον Λίβανο και την Ιορδανία.

Η ΕΕ οφείλει να προχωρήσει περαιτέρω και να δρομολογήσει ταχέως τη δημιουργία Περιφερειακού Προγράμματος Προστασίας (RPP), προκειμένου να συνδράμει όσους έχουν εκτοπιστεί στην περιοχή, δήλωσε η Human Rights Watch. Τα Περιφερειακά Προγράμματα Προστασίας, τα οποία θεσπίστηκαν σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, αποσκοπούν στην ενίσχυση των μέτρων προστασίας σε χώρες οι οποίες φιλοξενούν μεγάλο αριθμό εκτοπισθέντων μέσω σχεδίων τοπικής ένταξης, επανεγκατάστασης και άλλων προσπαθειών.

«Η προσφορά γενναιόδωρης υποστήριξης στους Συρίους που έχουν εκτοπιστεί σε γειτονικές χώρες είναι άκρως αναγκαία, αλλά αυτό δεν υποκαθιστά την ανάγκη για παροχή προστασίας εδώ στην Ευρώπη», δήλωσε η κ. Sunderland. «Είναι καιρός η ΕΕ να υιοθετήσει έναν συντονισμένο τρόπο απόκρισης που θα διασφαλίζει ότι οι Σύριοι θα μπορούν να βρίσκουν ασφάλεια».

 

 

Πρόσβαση σε προστασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία της ΕΕ, τα κράτη μέλη έλαβαν περισσότερα από 21.000 αιτήματα ασύλου από συρίους υπηκόους μεταξύ Μαρτίου του 2011 και Σεπτεμβρίου του 2012, με τους Συρίους να αποτελούν την πολυπληθέστερη εθνική ομάδα αιτούντων άσυλο στην ΕΕ κατά το τρίτο τρίμηνο του 2012.  Το αριθμητικό αυτό στοιχείο ενδέχεται να περιλαμβάνει Συρίους που βρίσκονταν στην ΕΕ πριν από την έναρξη των συγκρούσεων, αλλά δεν αντιπροσωπεύει τον πραγματικό αριθμό Συρίων που έχουν εισέλθει στην ΕΕ μετά την έναρξη των συγκρούσεων, για τον λόγο ότι πολλοί απλούστατα δεν αιτήθηκαν προστασίας, μεταξύ των οποίων και σύριοι αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα στους οποίους δεν επετράπη η υποβολή αιτήματος ασύλου.

Τα περισσότερα αιτήματα ασύλου καταγράφηκαν στη Σουηδία και τη Γερμανία, χώρες οι οποίες έχουν υιοθετήσει πολιτική για την αυτόματη χορήγηση επικουρικής τουλάχιστον προστασίας σε συρίους υπηκόους. Εντούτοις, πολλοί Σύριοι εισέρχονται στην ΕΕ μέσω της Ελλάδας, όπου έρχονται αντιμέτωποι με ένα δυσλειτουργικό σύστημα ασύλου, με αποτέλεσμα να μην μπορούν ή να μην θέλουν να υποβάλουν αίτημα προστασίας εκεί. Από τις αρχές του 2011, περισσότεροι από 9.000 Σύριοι έχουν συλληφθεί με την κατηγορία της παράνομης εισόδου και παραμονής στην Ελλάδα. Την ίδια περίπου περίοδο, μόνον 473 Σύριοι υπέβαλαν αίτημα ασύλου στην εν λόγω χώρα. Από τον Μάρτιο του 2011 έως τα τέλη Οκτωβρίου του 2012, στην Ελλάδα μόνον ένας Σύριος είχε αναγνωριστεί ως πρόσφυγας δυνάμει της Σύμβασης για τους Πρόσφυγες, σε πέντε είχε χορηγηθεί επικουρική προστασία, ενώ 133 αιτήματα είχαν απορριφθεί.

Οι περισσότερες χώρες της ΕΕ δεν έχουν υιοθετήσει γενικές πολιτικές έναντι των Συρίων και αξιολογούν κατά περίπτωση τα αιτήματα ασύλου που υποβάλλονται από Συρίους. Ορισμένες, μεταξύ των οποίων το Βέλγιο, η Βουλγαρία και η Δανία, εξακολουθούν να εκδίδουν απορριπτικές αποφάσεις επί των αιτημάτων ασύλου από Συρίους, ακόμη και εάν δεν έχουν προχωρήσει σε αναγκαστικούς επαναπατρισμούς στη Συρία από το 2011, με αποτέλεσμα ορισμένοι από αυτούς να στερούνται κάθε προοπτικής να λάβουν επίσημο καθεστώς και να βρίσκονται στο κενό, δήλωσε η Human Rights Watch. Η Ελβετία ανέστειλε την εκτέλεση όλων των απορριπτικών αποφάσεων επί των αιτημάτων που υποβλήθηκαν από Συρίους τον Ιούνιο του 2011.

Οι Σύριοι που επιθυμούν να υποβάλουν αίτημα ασύλου στην Κύπρο επίσης αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες. Οι αρχές της χώρας, παρότι διεξάγουν ουσιαστικές συνεντεύξεις, δεν έχουν εκδώσει καμία απόφαση από το 2011 και υπάρχουν υποθέσεις που εκκρεμοδικούν έως και 12 μήνες. Για όσο διάστημα οι αρχές αξιολογούν κατά πόσον νέα στοιχεία δικαιολογούν την επανεξέταση αιτήματος κατόπιν προηγούμενης απορριπτικής απόφασης για τη χορήγηση προστασίας, οι αιτούντες άσυλο παραμένουν χωρίς επίσημο καθεστώς ασύλου και τελούν υπό τον κίνδυνο της κράτησης. Τον Οκτώβριο, η κυπριακή Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων απέρριψε μεταγενέστερα αιτήματα δύο Συρίων, με το αιτιολογικό ότι η παρούσα κατάσταση στη Συρία δεν επαρκούσε για να δικαιολογήσει ενδεχόμενη επανεξέταση των αξιώσεών τους.

Στη συντριπτική πλειονότητα των Συρίων, στους οποίους παρέχεται κάποιο είδος προστασίας σε χώρες της ΕΕ, χορηγείται επικουρική προστασία – προσωρινό δικαίωμα παραμονής στη χώρα λόγω του γενικευμένου κινδύνου να υποστούν σοβαρή βλάβη στη Συρία. Το εν λόγω καθεστώς, το οποίο ορίζεται στην ευρωπαϊκή οδηγία για την αναγνώριση(άρθρο 15), δεν ισοδυναμεί με την αναγνώρισή τους ως πρόσφυγες σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και παρέχει λιγότερα –και χρονικά οριοθετημένα– δικαιώματα, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο μελλοντικού αναγκαστικού επαναπατρισμού τους στη Συρία. Σε ορισμένες χώρες της ΕΕ, οι άδειες προσωρινής παραμονής δεν επιτρέπουν την οικογενειακή επανένωση.

Κράτηση

Σε χώρες, όπως το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Κύπρος και η Ελλάδα, οι σύριοι μετανάστες διατρέχουν τον κίνδυνο κράτησης, η οποία μπορεί να διαρκέσει από λίγες ημέρες έως αρκετούς μήνες. Στην Ελλάδα, όλοι οι υπήκοοι τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των Συρίων, που εισέρχονται παράνομα στη χώρα, συλλαμβάνονται και κρατούνται κατά την είσοδό τους – συχνά σε πολύ αντίξοες συνθήκες. Ομάδα πέντε Συρίων, για παράδειγμα, κρατείται επί του παρόντος στο αστυνομικό τμήμα Ορεστιάδας στο ελληνικό τμήμα του Έβρου εν αναμονή της επανεισδοχής τους στην Τουρκία. Τα εν λόγω άτομα, που τοποθετήθηκαν αρχικά στο κέντρο κράτησης στο Φυλάκιο, τελούν υπό κράτηση από τα τέλη Σεπτεμβρίου και έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας διαμαρτυρόμενοι για την κράτησή τους. Στην Κύπρο, οι Σύριοι που θεωρούνται «απαγορευμένοι μετανάστες» για λόγους δημοσίας τάξης ή ασφάλειας τίθενται επίσης υπό κράτηση εν αναμονή της απέλασής τους. Έγγραφο του κυπριακού Υπουργείου Εσωτερικών με ημερομηνία Ιούνιος του 2012, το οποίο εξέτασε η Human Rights Watch, παρατείνει την περίοδο κράτησης ενός συρίου υπηκόου κατά έξι επιπλέον μήνες λόγω της άρνησής του «να συνεργαστεί με τις αρμόδιες αρχές για τον επαναπατρισμό του στη Συρία».

Στο Βέλγιο, οι Σύριοι που αιτούνται άσυλο στα σύνορα τίθενται υπό κράτηση έως ότου ολοκληρωθεί η ταχύρρυθμη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων τους, ενώ στη Βουλγαρία, οι σύριοι αιτούντες άσυλο που εισέρχονται παράνομα στη χώρα κρατούνται σε κλειστά κέντρα για παράνομους μετανάστες προτού αφεθούν ελεύθεροι και γίνουν δεκτοί σε ανοικτά κέντρα υποδοχής ή μεταγωγής αιτούντων άσυλο. Το 2011, ο μέσος χρόνος κράτησης των αιτούντων άσυλο που υπέβαλαν αίτημα στα σύνορα κυμαινόταν από δύο έως πέντε εβδομάδες.

Απελάσεις και μεταγωγές

Τα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν αναστείλει τις απελάσεις στη Συρία, εντούτοις, σύμφωνα με τον Οργανισμό Εξωτερικών Συνόρων της ΕΕ, Frontex, «η Ελλάδα κατέγραψε ραγδαία αύξηση στις επιστροφές Συρίων» από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 2012. Όπως επίσης καταδεικνύεται από επίσημα στατιστικά στοιχεία της ελληνικής πολιτείας, 44 σύριοι υπήκοοι απελάθηκαν κατά το πρώτο ενδεκάμηνο του 2012, 13 από τους οποίους τον Νοέμβριο, χωρίς να αναφέρεται η χώρα στην οποία απελάθηκαν. Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου επιχείρησε να απελάσει σύριο φοιτητή τον Οκτώβριο στη Συρία, αλλά η απέλαση ανεστάλη βάσει απόφασης δικαστηρίου.

Η Human Rights Watch είναι επίσης ενήμερη για τουλάχιστον πέντε χώρες οι οποίες προχώρησαν σε επαναπροωθήσεις Συρίων στην πρώτη χώρα εισόδου στην ΕΕ με σκοπό την εξέταση των αιτημάτων ασύλου – Σουηδία, Βέλγιο, Αυστρία, Ελβετία και Νορβηγία· οι δύο τελευταίες δεν είναι μέλη της ΕΕ, αλλά έχουν προσυπογράψει τον κανονισμό «Δουβλίνο». Στην περίπτωση της Ελβετίας, η Human Rights Watch γνωρίζει ότι προέβη τον Σεπτέμβριο σε επαναπροώθηση οικογένειας Συρίων στην Ελλάδα. Οι χώρες προορισμού των μεταγωγών από τη Σουηδία, το Βέλγιο και τη Νορβηγία δεν είναι γνωστές. Οι επαναπροωθήσεις Συρίων, βάσει των κανονισμών «Δουβλίνο», είναι δυνατόν να επιβραδύνουν την πρόσβασή τους σε καθεστώς προστασίας, δεν λαμβάνουν υπόψη οικογενειακούς ή άλλους δεσμούς που ενδεχομένως έχουν και ενδέχεται να αυξάνουν τις πιθανότητες να τεθούν υπό κράτηση, τουλάχιστον προσωρινά.

Η ΕΕ προσφάτως συμφώνησε να προχωρήσει σε μεταρρύθμιση των κανονισμών «Δουβλίνο ΙΙ», προκειμένου να μην επιτρέπονται επαναπροωθήσεις σε χώρες όπου οι αιτούντες άσυλο διατρέχουν τον κίνδυνο απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης, διατηρώντας εντούτοις ως έχει τον γενικό κανόνα, σύμφωνα με τον οποίο αρμόδια για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου είναι η πρώτη χώρα εισόδου στην ΕΕ. Η εν λόγω μεταρρύθμιση προτάθηκε σε συνέχεια απόφασης που εξέδωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου τον Ιανουάριο του 2011 στην υπόθεση M.S.S. κατά Βελγίου και Ελλάδας, σύμφωνα με την οποία η επαναπροώθηση ενός αφγανού αιτούντος άσυλο από το Βέλγιο στην Ελλάδα τον εξέθεσε σε εξευτελιστικές συνθήκες μεταχείρισης στην Ελλάδα. Τον Δεκέμβριο του 2011, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να εξακριβώνουν τις συνθήκες που επικρατούν στη χώρα υποδοχής προτού προβούν σε επαναπροωθήσεις. Τα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν αναστείλει τις επαναπροωθήσεις στην Ελλάδα.

Η Human Rights Watch καλεί όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ:

 

  • Να διασφαλίσουν ότι τα αιτήματα ασύλου όλων των Συρίων τυγχάνουν ταχείας, διεξοδικής και δίκαιης εξέτασης·

     

  • Να εξετάσουν τη χορήγηση καθεστώτος προσωρινής προστασίας σε όλους τους Συρίους, ώστε να παρέχεται σε αυτούς άδεια παραμονής και εργασίας κατά τη διάρκεια ισχύος της περιόδου προσωρινής προστασίας·

     

  • Εν τω μεταξύ, να αναστείλουν την εκτέλεση όλων των αναγκαστικών επαναπατρισμών στη Συρία, καθώς και των επιστροφών σε γειτονικές χώρες·

     

  • Να τερματίσουν την κράτηση Συρίων για λόγους που σχετίζονται με τη μετανάστευση, δεδομένου ότι κάθε ενδεχόμενο άμεσης απέλασης στη Συρία θα πρέπει να αποκλείεται·

     

  • Να εξετάσουν το ενδεχόμενο αναστολής των επαναπροωθήσεων συρίων αιτούντων άσυλο, βάσει των κανονισμών «Δουβλίνο», ανεξάρτητα από τη χώρα προορισμού εντός της ΕΕ, και να μεριμνήσουν για την αξιολόγηση των αναγκών των Συρίων σε προστασία βάσει της πρώτης χώρας στην οποία υπέβαλαν αίτημα ασύλου.

     

  •