توصیه ها

به دولت ایران

دستگیری‎های خودسرانه و نحوه برخورد در حین بازداشت:

• کلیه افرادی که در حال حاضر به دلیل بهره مند شدن از حق خود برای برخورداری از آزادی بیان، تجمع و انجمن به طور صلحجویانه، از آزادی خود محروم شده‎اند را آزاد نمائید.
• تضمین نمائید که کلیه افراد زندانی بتوانند با خانواده خود ملاقات نمایند، و نیز به خانواده های ایشان در مورد محل و وضعیت اعضاء خانواده شان که در بازداشت به سر می برند، اطلاع دهید.
• استفاده از حبس انفرادی طویل المدت را لغو نمائید.
• به تمامی شکایت‏هائی که در مورد اِعمال شکنجه و بدرفتاری می‎شوند، فوراً پاسخ داده و تحقیق نمائید.
• مسئولین نیروی انتظامی، سپاه پاسداران، بسیج، و وزارت اطلاعات ایران را در هر رتبه و مقامی، برای بدرفتاری با بازداشت شدگان بند 209 زندان اوین و بازداشتگاه‏های  دیگر در سراسر کشور به تناسب تخلفاتشان، مورد پیگرد قرار داده و تنبیه نمائید.
• بند 209 زندان اوین را که تحت کنترل وزارت اطلاعات می‎باشد و بازداشتگاه‏های مشابه را یا تحت نظارت سازمان زندان‏ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور درآورید و یا آنها را تعطیل کنید.

اصلاحات حقوقی

• قوانین امنیتی مبهم موجود در قانون مجازات اسلامی که تحت عنوان تخلفات علیه امنیت ملی و بین المللی کشور می باشد (قوانین امنیتی) و نیز مقررات دیگر موجود در قانون مجازات اسلامی که به دولت اجازه می دهد با نقض تعهدات حقوقی بین المللی خود، به طور خودسرانه افراد را به جرم بیان صلحجویانه عقاید سیاسی شان، به بهانه آنکه «امنیت کشور» را به خطر انداخته اند، سرکوب و مجازات نماید را اصلاح یا لغو کنید، از جمله قوانین و مقررات ذیل:
  • ماده 498 قوانین امنیتی، که تأسیس هر گروهی که هدفش «بر هم زدن امنیت کشور» باشد را جرم تلقی می کند؛
  • ماده 500، که برای هر کسی که «علیه نظام جمهوری اسلامی ایران یا به نفع گروه ها و سازمان های مخالف نظام به هر نحو فعالیت تبلیغی نماید»، را به حبس از سه ماه تا یک سال محکوم می کند؛
  • ماده 610، که تعیین می کند « هرگاه دو نفر یا بیشتر اجتماع و تبانی نمایند که جرایمی بر ضد امنیت داخلی یا خارج کشور مرتکب شوند یا وسایل ارتکاب ‌آن را فراهم نمایند »، جرم تلقی کرده و مجازات آن را از دو تا پنج سال حبس تعیین می کند؛
  • ماده 618 که می گوید « هر کس با هیاهو و جنجال یا حرکات غیرمتعارف یا تعرض به افراد موجب اخلال نظم و آسایش و آرامش عمومی گردد یا مردم را از کسب و کار باز دارد » مجرم شناخته شده و به حبس از سه ماه تا یک سال و تا 74 ضربه شلاق محکوم خواهد شد؛
  • ماده 513 قانون مجازات اسلامی که هر گونه «اهانت» به هر یک از «مقدسات اسلام» یا شخصیت‏های مقدس اسلامی، را جرم تلقی کرده و مجازات آن را از یک تا پنج سال حبس و در بعضی موارد، اعدام تعیین می‎کند؛
  • ماده 514، که هر گونه «اهانت» به رهبر معظم ایران، آیت الله خمینی، و یا رهبر فعلی را جرم شناخته و مجازات شش ماه تا دو سال حبس برای آن تعیین می نماید.
• «امنیت ملی» و نیز موارد نقض آن را با عبارات دقیق تعریف کنید به طوری که بی جهت حقوق بین ‎ المللی تضمین شده برای آزادی بیان، تجمع، و انجمن را نقض ننماید؛
• قوانینی که «اهانت» به چهره های مذهبی و رهبران دولت را جرم تلقی می‏کند، ازقانون مجازات اسلامی حذف کنید؛
• آن بخش از مقررات آئین دادرسی کیفری که حق برخورداری از مشاوره حقوقی در مرحله بازجوئی و بازداشت پیش از محاکمه را از مردم سلب می‏نماید، تغییر دهید. دولت باید این حق را برای زندانیان امنیتی تضمین نماید که بتوانند در طی دوران بازداشت و محاکمه شان به طور خصوصی از مشاوره حقوقی بهره مند شوند؛
• برای حمایت از قوانین حقوق شهروندی که در سال 2004، به تصویب آیت الله شاهرودی، رئیس قوه قضائیه رسید، و اجرای آن در بازداشتگاه های ایران، اقدام نمائید.

به دولت ترکیــه

• به دکتر احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور ایران، اجازه دهید به این کشور رسمأ سفر کند تا بتواند با پناهجویان ایرانی ملاقات و موارد تقض حقوق بشر را مطابق مأموریت خود مستندسازی نماید.
• اطمینان حاصل کنید که مأموران انتظامی و دیگر مأموران دولتی بدون هیچگونه استثناء، و با توجه به حقوق انسانی افراد، با پناهندگان، پناهجویان و مهاجران ایرانی، با شرافت و احترام رفتار نمایند.
• به پناهندگان و پناهجویانی که نامشان ثبت شده است، آزادی سفر و حق انتخاب محل سکونت بدهید و محدودیت‎ها صرفاً به میزان لازم برای هر پرونده باشد و دلایلی از قبیل بهداشت عمومی و امنیت ملی را مد نظر قرار دهد  و بدون هیچگونه تبعیضی نسبت به ملیت اصلی آنها، اِعمال شود؛
• پرداخت مبالغ مربوط به اجازه اقامت را برای پناهندگان و پناهجویان ثبت نام شده، لغو کنید، و در صورتی که آنها قادر به پرداخت این مبالغ نباشند، از خروج آنها از کشور ممانعت به عمل نیاورید؛
• برای تمامی پناهندگان و پناهجویانی که ثبت نام کرده اند، بدون درخواست مبالغ اضافی و ضوابط دیگر، اجازه کار صادر کنید؛
• برای تمامی پناهندگان و پناهجویان، حد اقل مانند دیگر ساکنان قانونی و ناشهروند کشور، امکان دسترسی به خدمات بهداشتی، بیمه درمانی، و دارو فراهم نمائید.

به حکومت اقلیم کردستان

• از تهدید و ایجاد مزاحمت برای پناهندگانی که در طی اقامت خود در نواحی تحت کنترل حکومت اقلیم کردستان به فعالیت‏های سیاسی صلحجویانه علیه دولت ایران ادامه می‏دهند، خودداری نمائید؛
• برای صدور یا تجدید اجازه اقامت پناهندگان و پناهجویان ایرانی، شرط ضمانت یا حمایت از جانب احزاب سیاسی ایرانی در تبعید یا احزاب سیاسی کرد عراق را مطالبه نکنید؛
• ضوابط مورد نیاز برای سکونت پناهندگان و پناهجویان ثبت نام شده را یکسان نمائید، و به ایشان حق آزادی سفر و انتخاب محل سکونت در نواحی تحت کنترل حکومت اقلیم کردستان بدهید و محدودیت‎های اعمال شده صرفاً به میزان لازم برای هر پرونده و بر پایه دلایلی از قبیل بهداشت عمومی و امنیت ملی باشد.

به دفتر کمیسریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان

• از پناهندگان و پناهجویان ایرانی در باره دیدگاهشان نسبت به راه حل‏های دراز مدت، نظر خواهی کنید؛
• حملات، تهدیدها و ارعاب‏های احتمالی که توسط عوامل اطلاعاتی و امنیتی ایران علیه پناهندگان و پناهجویان ایرانی در شمال عراق صورت می‏گیرد را از نزدیک زیر نظر قرار داده و این موارد را گزارش کنید.

به دیگر دولت‏های درگیر، از جمله کشورهای عضو اتحادیه اروپا، کانادا، استرالیا و ایالات متحده امریکا

• بررسی‏های مربوط به زمینه امنیتی و دیگر مقررات دست و پا گیر را کاهش دهید تا پذیرش پناهندگانی که اسکان مجدد ایشان تأئید شده، در مدت زمان معقولی انجام شود؛
• توجه داشته باشید که برخی از پناهندگان کرد ایرانی قادر نیستند خود را با محیط شمال عراق تلفیق دهند و اسکان مجدد این افراد را در نظر بگیرید؛
• پناهجویان ایرانی بیشتری را بپذیرید،علی الخصوص آنهائی که به علت فعالیت‎های سیاسی یا مدنی ‎ شان دچار اذیت و آزار شده و بدون انجام مراحل پناهندگی مربوط به سازمان ملل، ایران را ترک کرده‎اند؛
• برای پناهندگان ایرانی که به علت فعالیت‎های سیاسی یا اجتماعی شان از ورود به دانشگاه یا ادامه تحصیلات در دانشگاه‎های ایران محروم شده‎اند، ویزای تحصیلی صادر کنید.